Dzień Edukacji Narodowej: krótki scenariusz dla klas 4–8

„Małe rzeczy, dzięki którym się uczymy” to autorska propozycja uroczystości dla klas IV–VIII. Zawiera kwestie do podziału, trzy krótkie działania sceniczne i wersję skróconą. Nie wymaga piosenek, nagrań ani rozbudowanej dekoracji.

Dzień Edukacji Narodowej przypada 14 października. Informację o organizacji tego dnia w konkretnej placówce przekazuje szkoła. Scenariusz dotyczy uroczystości, a nie zasad czasu pracy. MEN: Dzień Edukacji Narodowej.

Karta organizacyjna

Sam tekst wypowiedzi jest krótki. Czas zależy od działań, tempa, pauz i przejść; podane minuty nie są wynikiem próby z klasą. Wypowiedź dyrekcji lub wręczanie upominków zaplanuj osobno.

Scenariusz: Małe rzeczy, dzięki którym się uczymy

Otwarcie

Dwoje prowadzących stoi po bokach miejsca na plansze. Pozostałe osoby czekają w ustalonej kolejności.

Prowadząca A: „W szkole wiele rzeczy zaczyna się od krótkiego zdania: mam pytanie. Czasem to pytanie o zadanie, czasem o książkę, a czasem o to, gdzie szukać pomocy”.

Prowadzący B: „Dzisiaj chcemy podziękować osobom, dzięki którym po pytaniu można zrobić następny krok. Nauczycielom oraz wszystkim pracownikom naszej szkoły”.

A: „Nie pokażemy dziś wielkich odkryć. Pokażemy kilka małych rzeczy, które pomagają nam próbować”.

Osoby techniczne ustawiają planszę „Pytanie”.

Scena pierwsza: Pytanie

Uczeń 1: „Przed kartką pełną zdań można pomyśleć: nie wiem, od czego zacząć”.

Uczeń 2: „A potem ktoś pyta: którego zdania nie rozumiesz? I nagle zamiast całej kartki mamy przed sobą jedno miejsce, któremu można się przyjrzeć”.

Uczeń 1: „Moje pierwsze pytanie brzmi: co już wiem?”.

Uczeń 2: „Moje drugie: czego jeszcze potrzebuję?”.

A: „A trzecie zostawiamy wszystkim: komu możemy zadać pytanie, gdy sami nie znajdujemy odpowiedzi?”.

Uczniowie pokazują trzy kartki z tymi pytaniami. Prowadzący zostawiają chwilę na ich przeczytanie. Nie wywołują nikogo z publiczności do odpowiedzi.

B: „Dziękujemy za czas na pytania. Także te, które zadajemy po raz kolejny”.

Wersja skrócona: pozostaw pierwsze dwie kwestie oraz podziękowanie. Pytania na kartkach pomiń.

Scena druga: Próba

Zmiana planszy. Uczeń 3 pokazuje niewysoką konstrukcję z papieru, która składa się pod własnym ciężarem. Nie stawia na niej ciężkich przedmiotów.

Uczeń 3: „To była pierwsza wersja. Na rysunku wyglądała trochę inaczej”.

Uczeń 4: „Zobaczmy, co już działa. Podstawa jest szeroka. A ten fragment możemy złożyć jeszcze raz”.

Uczniowie ustawiają obok wcześniej przygotowany stabilniejszy model.

Uczeń 3: „Druga próba nie powstała z samego słowa: popraw. Potrzebna była wskazówka”.

Uczeń 4: „Czasem pomaga pytanie, czasem przykład, a czasem spokojna chwila, żeby spróbować samemu”.

A: „Dziękujemy za wskazówki, po których wiemy, co zrobić dalej”.

Wersja skrócona: pokaż oba modele jednocześnie. Przeczytaj dwie ostatnie kwestie uczniów i podziękowanie.

Scena trzecia: Pomoc

Zmiana planszy na „Pomoc”. Każdy uczeń robi krok do przodu na swoją kwestię, a potem wraca na miejsce.

Uczeń 1: „Ktoś pomaga znaleźć książkę, od której zaczyna się ciekawa praca”.

Uczeń 2: „Ktoś przygotowuje salę, zanim pojawi się w niej nasza klasa”.

Uczeń 3: „Ktoś wyjaśnia, do kogo pójść, gdy potrzebujemy wsparcia”.

Uczeń 4: „Ktoś dba o to, żeby kolejny szkolny dzień mógł się zacząć”.

B: „Nie każdą pracę widać z ławki. Dlatego nasze podziękowania kierujemy do wszystkich osób, które tworzą szkołę”.

A: „Dziękujemy za pomoc widoczną i tę, którą łatwo przeoczyć”.

Wersja skrócona: pozostaw wybrane dwie kwestie uczniów i wypowiedź B.

Zakończenie

Ustawienie planszy „Dziękujemy”. Wszystkie osoby wychodzą do przodu, zachowując odstęp.

B: „Życzymy Państwu czasu na spokojną rozmowę, dobrej współpracy i satysfakcji z postępów, które nie zawsze mieszczą się w tabeli”.

A: „A sobie życzymy uważności, żeby zauważać codzienną pracę innych i dziękować za nią także po dzisiejszym święcie”.

Wszyscy, wspólnie lub kolejno: „Dziękujemy”.

Ukłon i zejście w ustalonej kolejności. Jeżeli ktoś zapowiada kolejną część uroczystości, prowadzący pozostają na miejscu.

Plan jednej próby

1. Przeczytajcie tekst przy stolikach. Sprawdźcie trudne słowa i podział kwestii.
2. Wybierzcie wersję pełną lub skróconą. Zaznaczcie usunięte fragmenty we wszystkich kopiach.
3. Przećwiczcie wejścia, zmianę plansz i papierowy model bez czytania całego tekstu.
4. Odegrajcie całość z pomiarem czasu. Jedna osoba słucha z ostatniego rzędu.
5. Gdy występ trwa za długo, usuńcie element z oznaczonego wariantu. Nie przyspieszajcie wszystkich kwestii.
6. Ustalcie zastępstwo na wypadek nieobecności i miejsce zapasowej kopii.

Nie odgrywajcie zachowania konkretnego nauczyciela ani pomyłki rzeczywistego ucznia. Własny przykład pomocy dodajcie tylko wtedy, gdy zainteresowane osoby akceptują jego przedstawienie.

Role dla osób, które nie chcą występować

Można przygotować planszę, pilnować kolejności, sprawdzić rekwizyty albo wskazywać prowadzącym następny fragment. Kwestie mogą być czytane w parze. Wspólne „Dziękujemy” nie musi oznaczać obowiązkowego występu solo.

Czy potrzebne są mikrofony?

To zależy od sali. Sprawdźcie słyszalność na próbie. Bez mikrofonu lepiej ograniczyć chodzenie podczas mówienia i ustawić grupę bliżej publiczności.

Czy scenariusz można wykorzystać bez papierowego modelu?

Tak. Pokażcie dwa własne rysunki: pierwszą wersję i poprawioną. Nie trzeba kupować rekwizytów.

Czy trzeba dodać muzykę?

Nie. Tekst, plansze i pauzy tworzą samodzielny przebieg. Brak muzyki ułatwia przygotowanie krótkiej próby.

Sprawdź także kalendarz nauczyciela oraz scenariusze godziny wychowawczej. Przy układaniu własnej wersji pomoże poradnik pisania scenariusza.